Τις τελευταίες μέρες έχω γράψει 6 άρθρα τα οποία ποτέ δεν δημοσίευσα... Μερικά τα έγραφα πλήρως νηφάλιος και άλλα σχεδόν μεθυσμένος.... Αποφάσισα να μην τα αναρτήσω γιατί τελικά δεν έχει νοήμα να μιλήσω για τίποτα... Σήμερα θα ποστάρω 2 τραγούδια και θα σας γράψω 2 λόγια για κάθε ένα απο αυτά σχετικά με εμένα και με κανέναν άλλον, σχετικά με την δική μου λογική που ίσως με έχει ξεχάσει...! Σας παρακαλώ ακόμα και αν δεν σας αρέσει το είδος της μουσικής να ακούσετε ολόκληρα τα τραγούδια και να προσέξετε τους στίχους...!

 

Αυτή τη στιγμή ισως να διαβάζεται το τελευταίο Post αυτού του blog γιατί πάλι γκρεμίστηκαν τα όνειρα μου. Νιώθω τόσο άδειος απο όνειρα για τα οποία αξίζει να παλέψω και πάνω απ'ολα τόσο μόνος στον τρόπο που σκέφτομαι και σε ότι πιστεύω.... ΤΙ ΞΕΡΩ ΑΛΛΩΣΤΕ ΕΓΩ ΑΠΟ ΤΡΕΝΑ????

Αυτή τη στιγμή ισως να διαβάζεται το τελευταίο Post αυτού του blog γιατί ότι και αν πω ότι και να γράψω μου ακούγονται μεγάλα λόγια και ότι και αν δω και ότι και να ακούσω είμαι πεισμένος ότι πρέπει να κρατάω μικρό καλάθι γιατί όλοι μάθαμε να λέμε μεγάλα λόγια.... Ίσως όμως κάποια μέρα να νιώσω ξανά ότι αξίζει τον κόπο, ότι μπορεί να ζω μία εξαίρεση και να επιστρέψω.... ΑΝ ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΕΜΕΙΣ ΜΕΓΑΛΑ ΛΟΓΙΑ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΑΙ ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ....

Δεν θα σας πω αντίο!!! Θα σας πω ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ που με ανεχτήκατε τόσο καιρό και εύχομαι να ξανα ανταμώσουμε στο μέλλον με μία άλλη λογική που θα αντέχει πολύ παραπάνω στις φουρτούνες, θα σας πω συγνώμη γιατί πολλές φορές ίσως στεναχώρησα με όσα έγραψα...

Απο την χώρα της παραφροσύνης για όλους μας ήταν ο Bilias7....!

 

 

Αφού διάβασα πριν λίγες μέρες στο blog ενός φίλου μία πολύ όμορφη, σαρκαστική και ολίγον ρεαλιστική άποψη για το πώς θα επιβιώσουμε από την οικονομική κρίση που όλοι μας ζούμε τους τελευταίους μήνες και τόσο διαφημίζεται από τα ΜΜΕ αυτής της χώρας αποφάσισα ότι πρέπει να γράψω και εγώ μία άποψη για την Κα. Κρίση και όλους τους παρατρεχάμενους αυτής…  Πρίν προχωρήσετε όμως παρακάτω σας παρακαλώ να ανοίξετε τα ηχεία και να βάλετε να παίξει το video clip στα δεξιά.

Παρακολουθώ που λέτε εδώ και καιρό την Κα. Κρίση και ειλικρινά μου έχει δημιουργήσει μεγάλη εντύπωση το ποιοι είναι οι πρώτοι και καλύτεροι που φωνάζουν και κλαίγονται. Στην Ελλάδα μας λόγω της κακής διαχείρισης του χρήματος, της ελευθερίας αλλά κυρίως της δημοκρατίας που μας προσφέρθηκε είμαστε στο χείλος του γκρεμού… Για το δικό μου φτωχό μυαλό δεν φταίνε μόνο όσοι φάγανε λεφτά γιατί φταίνε και αυτοί που τους ψήφισαν και κυρίως φταίνε όσοι χάρηκαν που ο πανίβλακας γιος τους μπήκε στο δημόσιο και θα τα ξύνει μια ζωή μόνο και μόνο επειδή είχε μέσον, φταίνε όσοι πήραν λεφτά από ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και αντί να τα χρησιμοποιήσουν για τον λόγω που τα πήραν απλά τα έφαγαν, φταίνε όσοι έδωσαν έστω και μία φορά σε γιατρό φακελάκι και δεν τον ξεφτίλισαν μπροστά σε όλο το νοσοκομείο, φταίνε όσοι δεν ζήτησαν έστω και μία φορά απόδειξη για μία αγορά τους, φταίνε γενικά όσοι μάθανε να ζουν ως παράσιτα σε ένα άθλιο σύστημα και να λένε μα αυτό κάνουν όλοι… Συμπέρασμα βάση της λογικής μου είναι ότι όλοι μαζί πρέπει να σφίξουμε το ζωνάρι για να αντεπεξέλθουμε στα προβλήματα που δημιουργήσαμε.

Πρώτη παρατήρηση λοιπόν είναι ότι ακούω πολλούς να κλαίνε… Και ποιος φωνάζει πάντα φίλοι μου; Ο ΚΛΕΦΤΗΣ…. Ναι λοιπόν στην Ελλάδα κλαίνε  οι 40άρηδες , οι 50άρηδες και οι 60άρηδες … Φωνάζουν οι κλέφτες!!! Αυτοί που κάνανε την χώρα μου μπουρδέλο κλαίγονται κιόλας…. Ποτέ σας να μην πάρετε σύνταξη κύριοι, να γυρίσετε εκεί που σας αξίζει στην φάβα του Αυλωνίτη και στης βραστές πατάτες του Χόρν γιατί τα δώρα που ήρθαν ξαφνικά από την Ευρώπη μπορεί από τα αλώνια να σας πήγαν στα σαλόνια αλλά θα έπρεπε να ξέρετε ότι μια μέρα με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα σας ζητηθεί να τα επιστρέψετε…  Τώρα δουλέψτε μέχρι τα 65 για τρείς και εξήντα ώστε να μου παραδώσετε την Ελλάδα λίγο καλύτερη απ’ ότι την πήρατε…. Πράγμα αδύνατον γιατί ρουφήξατε τα πάντα εδώ και 30 χρόνια αλλά τουλάχιστον προσπαθήστε!!! Είναι δυνατόν να μην γκρινιάζουν οι 20άρηδες που δεν φταίνε σχεδόν σε τίποτα αλλά τους κόβεται τον καφέ τους και να φωνάζετε εσείς που ξεφτιλίσατε τον τόπο….!  

Δεύτερη παρατήρηση στην προσπάθεια μου να καταλάβω τι γίνεται σε αυτόν τον τόπο εξαιτίας της Κας. Κρίσης είναι η έλλειψη ανοιχτών μυαλών… Στεναχωριέμαι φίλοι μου γιατί την ίδια ώρα που το δημόσιο σαν εργοδότης και σαν σύνολο απομυθοποιείτε και καταρρέει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα η νεολαία μας συνεχίζει να είναι κολλημένη και να θέλει να πάρει μία θέση στο κράτος και να αράξει στα 900 ευρώ που πλέον συνεχώς μειώνονται. ΓΙΑΤΙ??? Ας μου απαντήσει κάποιος γιατί η νεολαία μας δεν έχει επαγγελματικά όνειρα??? Στο εξωτερικό παντού μιλάνε για καριέρα ακόμα και για γυναίκες που θυσιάζουν τα πάντα για την καριέρα τους… Γιατί ο έλληνας νέος δεν θέλει να βγει στην αγορά εργασίας να αποκτήσει γνώσεις και δύναμη και σιγά σιγά μέσω αυτού να μεγαλώσει η αγορά εργασίας και να αυξηθούν οι επενδύσεις ώστε να πετύχουμε την πολυπόθητη αύξηση της παραγωγικότητας…  

Επειδή όμως η αλήθεια είναι πως ακόμα και αν όλοι οι Έλληνες κάνανε λάθοι και πληρώνουν τώρα για αυτά σίγουρα οι αρχικλέφτες και τα αρχιλαμόγια είναι στα ψηλά πόστα και στις κυβερνήσεις... Αυτοί λοιπόν για μένα είναι τόσο βαθιά στον βούρκο που αρνούμαι να ασχοληθώ με το πως θα αλλάξουν απλά θέλω να φύγουν και να πάνε στο... Οπότε βάζω δεύτερο τραγούδι σε αυτό το ποστ για να το ακούσει οποιοσδήποτε είχε ή έχει κάποιο πόστο και έφαγε ή τρώει με οποιονδήποτε τρόπο τα σωθικά της Ελλάδας μας και μας συστήνουν τώρα με περισσό θράσος με την Κυρία Κρίση..... 

 

Καλησπέρα σε όλους…..

Σήμερα θα προσπαθήσω να σας γράψω μια ιστορία παραφροσύνης ή απλά μία κατευθυνόμενη ιστορία. Στην προσπάθεια μου να το στήσω όμορφα θα σας αναφέρω τα γεγονότα με χρονολογική σειρά ως σελίδες ενός βιβλίου!!!! Άντε πάμε να ξεκινήσουμε…

Σελίδα 1^η:
Ιούνιος 2004 μόλις έχω τελειώσει τις πανελλήνιες εξετάσεις μου και είμαι πραγματικά μπερδεμένος περιμένω να βγούνε τα αποτελέσματα για να επιβεβαιωθούν όλοι οι άνθρωποι στο περιβάλλον μου που με είχαν σίγουρη αποτυχία. Βλέπετε δεν διάβαζα αρκετά στις κρίσιμες 3 τάξεις του λυκείου! Τα αποτελέσματα βγήκαν και ο πόλεμος άρχισε!!! Έπρεπε να αποφασίσω ανάμεσα σε μία δήλωση που θα με έβαζε σίγουρα στο οικονομικό Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων πράγμα το οποίο ήθελαν πολύ οι γονείς μου και σε μία δήλωση που θα με έβαζε κατά 99% σε κάποιο μέτριο έως κακό ΤΕΙ πληροφορικής που γουστάριζα εγώ…. Πρώτη παραφροσύνη λοιπόν παρά τους καυγάδες και τα χίλια κύματα με εξωτερικούς παράγοντες να με σπρώχνουν στα οικονομικά εγώ «κατευθύνομαι» και με το έτσι θέλω βάζω τα ΤΕΙ πληροφορικής. Τα αποτελέσματα με βρίσκουν σε έναν αγώνα κανό-καγιάκ για τους ολυμπιακούς αγώνες να μπαίνω ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ στο ΤΕΙ Αθήνας τμήμα πληροφορική. ΜΑΓΙΚΟΙ Αριθμοί 14148 μόρια και 15,33 βαθμός πρόσβασης. Ναι ήμουν η βάση και για να γίνει αυτό έπεσε η βάση περίπου 1000 μόρια…!

Σελίδα 2^η:
Ξεκινάω λοιπόν Μάρτιο του 2005 την φοιτητική μου ζωή (τα ΤΕΙ παίρνουν 2 φουρνιές τον χρόνο μία Οκτώβριο και μία Μάρτιο). Σύντομα αρχίζω να εκπλήσσομαι με τον εαυτό μου. Ποτέ μου δεν μπορούσα να αφιερώσω πολλές ώρες για διάβασμα αλλά ξαφνικά έκλεινα 8ώρα για να βγάλω μία άσκηση. Μέσα στα πράγματα που πάντα αναζητούσα ήταν μια καλή παρέα βλέπετε έχω μεγαλώσει με πολλούς ανθρώπους και η μοναξιά με σκοτώνει. Παραφροσύνη δεύτερη λοιπόν περίπου στους 4 μήνες στο ΤΕΙ πλακώνομαι με τον εαυτό μου και αποφασίζω ότι η έως τότε παρέα μου δεν θα μου έβγαινε σε καλό οπότε αρχίζω να δοκιμάζω τις κοινωνικές μου δυνατότητες και κρατώντας τον έναν καλό από την παλιά παρέα ανοιγόμαστε σε άλλους ανθρώπους. Σεπτέμβριος του 2005 και πάλι «κατευθύνομαι» στήνω με 2 φίλους, 2 τότε γνωστούς και 3 αγνώστους μία ομάδα 5χ5 για να ζεσταινόμαστε και λίγο μην μας φάει η μαρμάγκα.  Τα γνωστά Πλοκάμια και μέσα από αυτά σιγά στήνεται η πεμπτουσία της φοιτητικής μου ζωής μαζεύεται και δένεται μία απίστευτη παρέα…    Μετά από 8 μήνες φοιτητικής ζωής  λοιπόν ξεκαθαρίζω μία παρέα φίλων που σχεδόν κλείναμε 24 Χ 7 η οποία περιλαμβάνει 3 αγοράκια και 2 κοπέλες που για να είμαι ειλικρινής δεν θυμάμαι πως έγινε το connection παρότι ενμέρη το κυνήγησα και λίγο.

Σελίδα 3^η:
Φοιτητικά όλα κοίλανε πανέμορφα και βρισκόμαστε στο τρίτο έτος της σχολής με πολύ καλά στατιστικά αποδοτικότητας στα μαθήματα και αρχίζω να κοιτάω το αύριο κυνηγάω συνέδρια και ημερίδες για να φτάσω στην Ημερίδα της 8^ης Δεκεμβρίου 2007 με θέμα «Τεχνολογικές εξελίξεις των επόμενων ετών, το imagine Cup και οι δράσεις της Microsoft για φοιτητές». Στην ουσία μία παντελώς διαφημιστική ημερίδα όπου η Microsoft διαφήμιζε τον διαγωνισμό της Imagine Cup. Μου κεντρίζει λοιπόν το ενδιαφέρον και εμένα και του κολλητού μου και πιάνουμε τον υπεύθυνο του διαγωνισμού για να μάθουμε παραπάνω. Η πληροφορία είναι απλή και κατανοητή οι ομάδες είναι λίγες ο ανταγωνισμός μεγάλος. Παραφροσύνη 3^η λοιπόν και εγώ πιστεύω ότι μπορούμε όχι μόνο να πάμε αλλά να κερδίσουμε κιόλας. Μπαίνω στο αυτοκίνητο και το λέω στα 4 από τα 5 μέλη της κολλητής μου θα λέγαμε παρέας. Όμως παρά την μεγάλη πίκρα που ένιωσα όταν άκουσα 4 πλήρως τεκμηριωμένα ΟΧΙ μπορώ να πω ότι για 3^η φορά «κατευθύνομαι» και αναζητάω συμπαίκτες παραέξω. Πρώτος θα στρατευτεί μαζί μου ένας φίλος κυρίως λόγω πλοκαμιών όπου τον είχαμε goalkeeper και αυτός θα μου φέρει στην ομάδα τον τρελάρα κολλητό του. Ένα απίστευτο δίδυμο γεννημένων προγραμματιστών, εγώ και η μία κοπέλα της παρέας μου που ίσως η είσοδος της στην ομάδα αυτή να είναι το μεγαλύτερο λάθος των τελευταίων 6 χρόνων στην ζωή μού.  Δυσκολίες, προβλήματα σε θέματα πληροφορικής αλλά και συνεργασίας μεταξύ μας με φτάνουν οριακά αλλά ο ξένος τότε φίλος του goalkeeper μου με κρατάει γερά. Φτάνουμε 20 Μαΐου στον ημιτελικό και μετά από μία απίστευτη μέρα κατά την οποία εκτός των άλλων φόρεσα και πρώτη φόρα στη ζωή μου σακάκι είμαστε στα 3 πρώτα project της Ελλάδας. 21 Μαΐου το 2007 θα ακούσουμε ότι είμαστε μόλις τρίτοι αλλά για εμάς αυτό δεν έχει καμία σημασία.       

Σελίδα 4^η:
Αυτή η σελίδα περιλαμβάνει τεράστιο κομμάτι της ζωής μου που θα μείνει για πάντα πιστεύω ως εμπειρία μέσα μου αλλά δεν έχει παρά μόνο την παραφροσύνη που ολόκληρο στεγάζει και λέγεται φανταρικό.

Σελίδα 5^η:
Επιστροφή από φαντάρος και αναζήτηση μίας θέσης εργασίας για να κάνω την πρακτική μου. Με τον καθόλου συνηθισμένο τρόπο α ;ναζητάω πρακτική πέραν των αγγελιών του ΤΕΙ με βασικό κριτήριο τι μου αρέσει να κάνω. Πέφτω λοιπόν πάνω σε μία μικρομεσαία εταιρία όπου προσλαμβάνομαι και για κάποιο λόγο είμαι πραγματικά χαρούμενος. Παραφροσύνη 4^η λοιπόν αποφασίζω και λέω ναι στον πρώτο που μου είπε οκ ακυρώνοντας ταυτόχρονα 2 συνεντεύξεις που είχα κανονίσει για τις επόμενες 2 μέρες. Εγώ θα σας πω ότι πλέον δεν δουλεύω σε αυτήν την εταιρία παρότι μου πρότεινε έναν πολύ καλό μισθό στο τέλος της πρακτικής μου για να συνεχίσω. Ο λόγος είναι ότι 6 μήνες δούλευα 9:30 – 19:00 και το καλύτερο που έπαιρνα ήταν άρνηση πληρωμής δεδουλευμένων και πολύ ψυχολογική φθορά. Παραταύτα η γνώση που πήρα για το τι εστί εργασία και εργοδότης και το πόσο μεγάλο μέρος της ζωής μου θα είναι από εδώ και πέρα η εργασία μου είναι ο βασικός λόγος που ισχυρίζομαι ότι και σε αυτήν την δουλειά στην ουσία «κατευθύνθηκα» να πάω.   

Σελίδα 6^η:
Φτάσαμε στο καλοκαίρι του 2009 και έχω ήδη αρχίσει να αναζητάω εργασία μόνιμη πλέον ( σημειώστε κάπου εδώ ότι ακόμα δεν έχω πάρει πτυχίο γιατί εκκρεμεί η πτυχιακή μου εργασία). Πάω σε διάφορες συνεντεύξεις με βασικές απαιτήσεις 8ωρο και ένσημα οπότε καταλήγω τον Αύγουστο του 2009 με μία πρόταση από μικρομεσαία εταιρία που ζητάει άμεση απάντηση και μία πραγματικά μεγάλη τραπεζική εταιρία να με έχει στο περίμενε μέχρι τον Σεπτέμβριο που θα λήξουν οι άδειες και θα γίνουν προσλήψεις. Παραφροσύνη 5^η λοιπόν λέω το ΝΑΙ στην μικρομεσαία εταιρία παρότι οι απόψεις στο περιβάλλον μου είναι ελάχιστα υπέρ του να περιμένω την μεγάλη εταιρία και κυρίως παρότι ο οργανισμός μου λέει να την περιμένω γιατί ίσως είναι η ευκαιρία της ζωής μου. «Κατευθύνομαι» λοιπόν και λέω ναι σε μία εταιρία που πριν 7 μήνες είχα πάρει τηλέφωνο και είχα ακυρώσει την συνέντευξη για την πρακτική. Τελικά θα έρθει αργότερα και η πρόταση της μεγάλης εταιρίας για πρόσληψη αλλά ήδη θα έχει αποδειχτεί ότι η επιλογή μου ήταν διαμάντι.

Σελίδα 7^η:
Φτάσαμε στην σεζόν που τρέχει και μέρα με την μέρα η δουλειά αποδεικνύεται διαμάντι πραγματικό. Το περιβάλλον εργασίας είναι άψογο, οι άνθρωποι είναι φοβεροί και εγώ συνεχώς μαθαίνω και εξελίσσομαι. Σιγά σιγά έρχεται η πρώτη αύξηση και για να λέμε του στραβού το δίκαιο το καλύτερο πράγμα στην δουλειά μας είναι να υπάρχει αναγνώριση και στην δικιά μου την δουλειά υπάρχει και με το παραπάνω. Οπότε βρίσκω και εγώ τον χρόνο και την ψυχική ηρεμία να ασχοληθώ με την πτυχιακή μου εργασία και να την ολοκληρώσω στα μέσα Μαρτίου. Από εκείνη την στιγμή και μετά όλα έγιναν ταχύτατα. Παραφροσύνη 6^η λοιπόν ξεκινάω με απόλυτη έλλειψη όρεξης να κάνω αιτήσεις για μεταπτυχιακά. Βλέπετε η γραφειοκρατία και η έλλειψη σωστών θεσμών κάνουν και τις πιο απλές διαδικασίες δύσκολες πράγμα που σήμαινε ότι έπρεπε να ζητάω συστατικές επιστολές και να μην με ξέρει κανένας από τους καθηγητές στο ΤΕΙ και να πάρω 2 μέρες υπερπολύτιμης άδειας μόνο και μόνο για να στείλω τις αιτήσεις.  Όμως για ακόμα μία φορά μπορώ να πω ότι «κατευθύνομαι» και ολοκληρώνω τις αιτήσεις μου και περιμένω τα αποτελέσματα. Έτσι φτάσαμε στην Τρίτη 15/6/2010 μέρα κατά την οποία ορκίστηκα και πήρα το πτυχίο μου. Πλέον δεν ήμουν φοιτητής τα φοιτητικά χρόνια τελείωναν και επισήμως όμως όλο αυτό το παραμύθι κράτησε μόλις μία μέρα γιατί την Πέμπτη 17/06/2010 με ενημέρωσαν ότι έγινα δεκτός στο μεταπτυχιακό της ΑΣΟΕΕ και έτσι ξαναντύθηκα φοιτητής και υλοποίησα και το όνειρο μου να πάω σε πανεπιστήμιο.

Σελίδα 8^η:
Τελευταία σελίδα και ίσως η πιο τρελή απ’ όλες. Επειδή τα πάντα φθείρονται και αλλάζουν στο πέρασμα του χρόνου το Σάββατο 19/06/2010 μάζεψα ολόκληρη την τρελοπαρέα μου και πήγαμε σε ένα μαγαζί στην παραλιακή να πιούμε τα κρασάκια μας να τους κεράσω για τα τόσα όμορφα της τελευταίας βδομάδας και να γράψω την τελευταία μέχρι την επόμενη παραφροσύνη της ζωής μου. Με αυτήν την συγκέντρωση παραχώρησα τον οργανωτικό ρόλο που είχα στην παρέα και στα Πλοκάμια σε οποιονδήποτε ενδιαφέρεται. Ο λόγος είναι απλός όταν κάτι σε φθείρει πρέπει να φύγεις έτσι και εγώ παρότι με πόνεσε η απόφαση την έκανα την τρέλα και τώρα περιμένω να δω αν ήταν «κατευθυνόμενη» ή αν ήταν απλά μία βλακεία μου.

Επειδή ήδη το άρθρο είναι μεγάλο κρατάω για μια άλλη φορά το ποιοι ήταν οι πραγματικοί μου στόχοι στην αρχή κάθε σελίδας και που τελικά κατέληγα για το καλό μου όπως αποδείχθηκε……. Για κάθε «κατευθύνθηκα» που αναφέρω αφήνω το καθένα από τους αναγνώστες να βάλει στο ποιητικό αίτιο οποιαδήποτε λέξη «από τον θεό», «από το ένστικτο», «από το τινινι» ή οτιδήποτε άλλο.

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΒΟΗΘΗΣΑΤΕ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΣΗΜΕΡΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΠΟΣΤ, ΣΑΣ ΑΓΑΠΑΩ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΓΕΥΤΕΙ…! 

Φίλοι μου σήμερα είναι Μεγάλη Παρασκευή και είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι από εσάς είστε ήδη κάπου για τις διακοπές σας. Για το 99% των εταιριών παροχής υπηρεσιών (όχι εμπορικά καταστήματα) που σέβονται τον εαυτό τους σήμερα είναι ΑΡΓΙΑ…!

Παραταύτα εγώ θα σας γράψω για μία επιχείρηση που ανήκει στο υπόλοιπο 1%.  Πρόκειται για εταιρία ανάπτυξης λογισμικού με έδρα κάπου στο κέντρο της Αθήνας και ιδιοκτήτη της τον Κο. Διπλά ποιοτικό. Σήμερα λοιπόν ο Κος. Διπλά ποιοτικός δεν τήρησε αργία αλλά υποσχέθηκε στους υπαλλήλους του ημιαργία, ότι δηλαδή θα δούλευαν μέχρι τις 13:00.

Μιας και αναφέρθηκα σε υπαλλήλους μάλλον πρέπει να σας ενημερώσω ότι ο Κος Διπλά ποιοτικός είναι ΦΟΒΕΡΟΣ εργοδότης πληρώνει όποτε του έρθει, στο ΙΚΑ έχει να πατήσει από ιδρύσεως της εταιρίας του και δώρα και τέτοια ξεχάστε τα….! Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι η λέξη υπάλληλος δικαίως από εδώ και στο εξής θα αντικατασταθεί με την λέξη «ΘΥΜΑ»….! Όμως κάτι περίεργο συμβαίνει σας ανέφερα 2-3 πράγματα που κάνουν έναν εργοδότη το λιγότερο ξευτίλα και σας είπα ότι είναι ΦΟΒΕΡΟΣ. ΝΑΙ και όμως είναι γιατί αυτά «Θύματα» του είναι κορυφαίου επιπέδου προγραμματιστές  βάση πάντα της ηλικίας και των εμπειριών τους. Δεν είσαι φοβερός λοιπόν όταν δολώνεις με σκατά και βγάζεις καρχαρία;;; ΝΑΙ ΕΙΣΑΙ…!

Ας γυρίσουμε πάλι στην ιστορία μας. Όπως προανέφερα ο Κος διπλά ποιοτικός υποσχέθηκε στα «θύματα» του ημιαργία και αυτά είπαν ας πάμε να πιούμε έναν καφέ με την παρέα μετά την δουλειά… Όμως κάτι έτυχε και ενώ ο μαλάκας της παρέας διέσχιζε την Αθήνα για να πάει να πιεί καφέ μαζί τους αυτοί άλλαξαν τα σχέδια τους ή μάλλον όταν είσαι «Θύμα» δεν έχεις λόγο όποτε ο Κος διπλά ποιοτικός άλλαξε τα σχέδια τους και αυτοί σώπασαν. Άλλωστε τι παραπάνω από το να δουλεύεις ανασφάλιστος και με ένα μισθό της πλάκας  αναζητάς όταν έχεις φάει αρκετά βράδια από την ζωή σου για να γίνεις καλός προγραμματιστής;;; Οπότε όπως καταλαβαίνετε ο μαλάκας γύρισε σπίτι του έχοντας φάει το μεγαλύτερο στήσιμο EVER…!

Μετά από αυτό λοιπόν αναθεώρησα τις σκέψεις μου. Μέχρι τώρα πίστευα ότι ο Κος διπλά ποιοτικός είναι άθλιος και τα θύματα του απλά εκμεταλλεύονται καταστάσεις αλλά όχι δεν είναι έτσι… Είναι ακριβώς το αντίθετο που συμβαίνει. Ο Κος διπλα ποιοτικός είναι ατσίδας και τα «θύματα» είναι απλά ξευτίλες και άξιοι της μοίρας τους….! Όταν σε προσλαμβάνουν για δουλειά γκαρσονιού και εσύ κάνεις δουλειά σεφ με το μισθό του γκαρσονιού σε εκμεταλλεύονται, όταν δεν είσαι ασφαλισμένος σε εκμεταλλεύονται, και όταν δεν κρατάνε τον λόγο τους αλλά εσύ παραμένεις πιστός εργάτης σε ξευτιλίζουν… Το ποτήρι ξεχείλισε λυπάμαι αλλά αν μέχρι τώρα είχα μια απέχθεια προς τον Κο διπλά ποιοτικό σήμερα απέκτησα θυμό γιατί κατάλαβα ότι οι φίλοι μου είναι «Θύματα» και όχι υπάλληλοι.

 

Υ.Γ: Αν τα βάλετε μαζί μου μάλλον την πάτησα αλλά για μένα αυτό που βλέπω είναι Παραφροσύνη και για μένα κάθε παραφροσύνη χωράει σε αυτό το blog ακόμα και αν έχει σχέση με ανθρώπους που αγαπάω...!!! 

Υ.Γ 2: Τα σχόλια σε αυτό το άρθρο είναι κλειστά γιατί αν υπάρχουν ενστάσεις ή απαντήσεις θα ήθελα να τις συζητήσω απο κοντά!!!!  

Καλησπέρα σε όλους.... Θυμάστε το άρθρο "ΤΑ ΚΟΥΤΟΡΝΙΘΙΑ" που είχα γράψει στο παρελθόν σχετικά με τους άθλιους που κυκλοφορούν και αναζητούν μία θέση εργασίας; Ήρθε η ώρα να σας γράψω για την απέναντι πλευρά!! Το θέμα μου λοιπόν είναι τα αφεντικά ή όπως οι κουμουνιστές συνηθίζουν να λένε οι εργοδότες!!! Κάποια μέρα θα ήθελα πολύ να περάσω τον δρόμο και απο υπάλληλος να γίνω αφεντικό - εργοδότης γι'αυτο λοιπόν παρακολουθώ πως αυτοί που είναι απέναντι συμπεριφέρονται και προσπαθώ να τους πλησιάσω...

Τον τελευταίο χρόνο είδαν τα ματάκια μου πολλά και τελικά μπερδεύτηκαν!!! Δεν καταλαβαίνω ποιός είναι καλύτερος εργοδότης αυτός που σέβεται την εταιρία του, αυτός που σέβεται τους υπαλλήλους ή αυτός που δεν σέβεται τίποτα; Επειδή αυτά τα τρία πράγματα είναι λίγο αόριστα εξηγούμαι... Κάποιος που σέβεται την εταιρία του παλεύει να βγάζει προς τους πελάτες μια σοβαρή εικόνα και να είναι συνεπής στις συμφωνίες του.Απο αυτή την παραδοχή προκύπτουν ορισμένοι τύποι αφεντικών....

Εργοδότης φτοχός και 10ώρος...
Πολλές φορές αν σεβεσαι την εταιρία σου και δεν θες να την κλείσεις αναγκάζεσαι απο τον ανταγωνισμό (λέξη άγνωστη στους κουμουνιστές χωρίς κανένα συνόνυμο γνωστό σε αυτούς) να δίνεις προδιαγραφές πάνω απο τις δυνατότητες της εταιρίας. Βέβαια οι δυνατότητες της εταιρίας ορίζονται απο την εξίσωση 5*ΗΗ*E με ΗΗ=εργατοώρες και Ε= υπάλληλοι. Οι κουμουνιστές θεωρούν σταθερά το ΗΗ=8 αλλά ένας εργοδότης για να μην κλείσει το μαγαζάκι του, το οπόίο σεβεται και αγαπάει, τακτικά στις μέρες μας ως απόλυτος κυρίαρχος και ολίγον άφραγκος αντί να αυξήσει το Ε μεταβάλει το ΗΗ σε 9 ή ακόμα και 10 ώρες/μέρα. Είναι καλός όμως ο εργοδότης που το μεταβάλει; ΝΑΙ είναι καλός απέναντι στην εταιρία του αλλά ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΣ απέναντι στους εργαζόμενους.

Εργοδότης παραμυθάς και ΟΤΙΝΑΝΑΙ...
Αυτός ο εργοδότης είναι μία μορφή κάφρου... Είναι αυτός που δεν ξέρει σχεδόν τίποτα και αν έχει εμπειρία συνήθος θα είναι απο παρακολούθηση άλλων και όχι απο ιδίαν πείρα!!!! Πρόκειτε συνήθως για τυχοδιώκτες που έπεσαν λεφτά στα χέρια τους και είπαν δεν ανοίγω μία εταιρία να γουστάρω; Κάπου εκεί θυμήθηκαν το πτυχίο του πανεπιστημίου και άνοιξαν το συρτάρι να δουν τι εταιρία μπορούν να ανοίξουν βάση "γνώσεων"!!! Προσλαμβάνει υπαλλήλους όχι μέσω κάποιου σοβαρού συστήματος αξιολόγησης (αδυνατεί να υποστηρίξει κάτι τέτοιο λόγω γνώσεων ) αλλά ψαρεύοντας. Δολώνουν με υποσχέσεις και σχετικά καλούς μισθούς και ψαρεύουν ως επι το πλήστον ανθρώπους με φιλοδοξίες και όνειρα!!! Συνήθως μέσα στο κόλπο του δολώματος είναι και ένα καλό ωράριο χωρίς αυτό να είναι απαραίτητο, και τακτικά θα τους δείτε να κλαίγονται για έλλειψη ρευστού... Καλά αυτό το κάνουν όλοι έχετε δίκαιο εδώ είναι βαλκάνια!!! Από την πρόσληψη και μετά οι εργαζόμενοι απλά μπορεί να κάνουν τα πάντα... Αν προσλήφθηκες ως νέος οδηγός πρώτη μέρα μπορεί να πάρεις εντολή να οδηγήσεις λεωφορείο!!! Εντάξυ μωρέ μην φοβάσαι και το αφεντικό σου όπως σίγουρα θα σου αναφέρει μόλις πας να φέρεις αντίρηση τα έκανε αυτά στα νιάτα του! Βοήθεια και επίβλεψη για τέτοιου τύπου εργοδότες είναι απλά άγνωστες λέξεις...! Αν προσληφθείτε απο τέτοιο εργοδότη φροντίστε να γίνεται μέλος της εταιρίας και σε επίπεδο γνώσεων να είστε αναντικατάστατος... Για να γίνει αυτό αρκεί να ξέρεται τα βασικά αφου ο εργοδότης δεν ξέρει σχεδόν τίποτα!!! Μετά έχετε ένα λαμπρό μέλλον στο οποίο το 5*ΗΗ για εσάς θα είναι αντιστρόφος ανάλογο απο τον εκβιαστικά συνεχώς αυξανόμενο μισθό σας.Θα χαρακτήριζα αυτόν τον εργοδότη Βλάκα, με λιγοστές ελπίδες επιβίωσης στην αγορά (γι'αυτο όσο προλαβαίνετε φάτε λεφτά) και για οποιονδήποτε εργαζόμενο απλά μία πολύ καλή ξεπέτα!!!

Εργοδότης μηδενικό budget....
Μιλάμε για ολόκληρο κίνημα ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ... Πρόκειτε συνήθως για ανθρώπους με πολλές γνώσεις και πολλά ψυχολογικά προβλήματα!!! Συνηθίζουν να φωνάζουν και να βρίζουν άνευ σοβαρής αιτίας και τακτικά θα τους ακούσετε να λένε την μυθική ατάκα "Έγω το έκανα αυτο και το άλλο και το παράλλο γι'αυτο είμαι εδώ που είμαι!". Μιλάμε για ανθρώπους τσιγκούνηδες που για να ανοίξουν την εταιρία δούλευαν νύχτα μέρα για 25 χρόνια και τώρα το άθλημα τους είναι η κλοπή. Κλέβουν εφορία, υπαλλήλους και οτιδήποτε άλλο βρεθεί εύκαιρο. Αν πέσετε πάνω του ξεχάστε ασφάλιση και δώρα αυτά είναι μόνο για τα στελέχη στην εταιρία του!!(Τον ίδιο δηλαδή) Η μοναδική φορά που σας προσφέρεται κάτι δωρεάν απο το αφεντικό σας είναι η μέρα της συνέντευξης... Σίγουρα θα σας καλέσει για συνέντευξη αργά το απόγευμα όταν όλοι οι υπάλληλοι θα έχουν ήδη αποχωρήσει και δεν θα σας πεί παρα μόνο το αντικείμενο της εταιρίας και ότι το ωράριο είναι ευμετάβλητο ανάλογα με τις δουλειές! Σίγουρα θα φροντίσει να σας κάνει ιδιαίτερα κατανοητό ότι αναζητά άτομα με θέληση και όρεξη για δουλειά παρά για τους τέλειους γνώστες του κλάδου. Το καλό είναι ότι συνήθως σε εταιρίες τέτοιου είδους αφεντικών την άδεια θα την ζητάτε μέσω της sexy γραμματείας του!! Το κακό είναι ότι στην εξίσωση μας το ΗΗ ξεκινάει απο διψήφιο και το Ε δεν σχετίζεται ποτέ με το ΗΗ. Αυτός ο εργοδότης είναι ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΣ ΓΕΝΙΚΑ ούτε την εταιρία του σέβεται αφού στην πρώτη καρφωτή η εφορία θα του πάρει και τα σόβρακα ούτε τους εργαζόμενους...

ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΣΑΣ ΓΡΑΨΩ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ... ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΜΑΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΕ.... ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ ΚΑΠΟΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΛΥΣΟΥΜΕ ΑΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ!!! ΑΝ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΟΤΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΝΩΣ ΚΥΚΛΙΚΟΥ ΔΙΣΚΟΥ ΚΑΙ ΕΠΗΡΕΑΖΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΚΥΚΛΟ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟΤΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΛΥΣΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΑΝ ΑΣΧΟΛΗΘΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ... ΕΔΩ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ!!! ΣΥΧΝΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ Η ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟΤΕ Η ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΕΠΙΠΟΝΗ ΟΠΟΤΕ ΑΘΕΛΑ ΜΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ! ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΩΡΘΩΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΥΚΛΟ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ. ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΕΠΗΡΕΑΖΟΜΕΝΑ ΣΗΜΕΙΑ ΣΤΟΝ ΔΙΣΚΟ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΑΥΞΑΝΟΜΕΝΑ ΠΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΕ ΝΑ ΤΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΜΕ ΟΛΑ ΑΠΟΔΟΤΙΚΑ... ΤΟ ΘΕΜΑ ΛΟΙΠΟΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΔΕΙΣ ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΟΤΑΝ ΑΝΗΚΕΙΣ ΩΣ ΟΝΤΟΤΗΤΑ Η ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΣΕ ΑΥΤΟ;   

 

ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΑΚΟΜΑ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΑΘΕΡΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΛΛΑ ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΤΗΝ ΕΞΗΣ ΑΠΟΨΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ... ΥΠΟΘΕΤΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΚΑΘΕ ΚΥΚΛΟΣ ΔΗΛΑΔΗ ΚΑΘΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΙΘΑΝΟΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΙΣΩΣ ΛΥΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΝΑ ΛΥΘΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ... ΑΝ ΛΟΙΠΟΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΜΕΙΣ Η ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΜΕ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΤΕ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΣΟΒΑΡΗ ΕΝΔΕΙΞΗ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΠΟΥ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΙΣΩΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΓΩΙΣΜΟΣ ΜΑΣ... ΑΝ ΔΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΙΣΩΣ ΛΥΘΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΟΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΥΝΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ....

 

  NOTE: Αυτό το άρθρο γράφτηκε κατα την διάρκεια μίας βόλτας μου με το μετρό στο office mobile του κινητού μου. έτσι δικαιολογούνται και τα κεφαλαία γράμματα σε ολόκληρο το άρθρο....  Η μόνη αλλαγή που έκανα στον υπολογιστή είναι η γραμματοσείρα και η προσθήκη της εικόνας και αυτής της υποσημείωσης...

Όσοι απο εσάς έχετε προβλήματα μπορείτε να διαβάσετε αυτό το αρθράκι, όσοι δεν έχετε δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσετε το διάβασμα αλλά ΠΡΕΠΕΙ να το διαβάσετε γιατί η ιστορία των υπολοίπων διδάσκει.... Φίλε μου εσύ που είσαι γεμάτος προβλήματα και έχεις κάνει την κλάψα συνήθεια θέλω να μου πεις ποια ήταν η τελευταία φορά που είπες "όλα καλά" και να το ενοείς.... Αν σκέφτηκες μάλλον κατέληξες ότι πάει πολύς καιρός!!! Αστείος είσαι φίλε μου και θα στο αποδείξω.... Σκέψου τώρα πόσο καιρό έχεις να ασχοληθείς να δεις τα προβλήματα των γύρω σου και να στεναχωρηθείς ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ!!!! Πιο πολύ ακόμα;;; Ξέρω έχεις δικαιολογία κανένας πλέον δεν ανοίγετε να πει τα προβλήματα του... Αλήθεια και ψέμα μαζί... Η μαμάδες μας, μας έμαθαν να μην μιλάμε σε αγνώστους και η τηλεόραση να μην μιλάμε γενικώς, αλλά οι παραπάνω άνθρωποι όταν τους δώσεις κατανόηση και αγάπη ανοίγονται... Που να ξέρεις λοιπόν ότι όσο εσύ κλαίς για 2 ευρώ δίπλα σου πεθαίνει μία νέα κοπέλα απο καρκίνο!!! Και το καλύτερο πως να φανταστεί αυτή η νέα κοπέλα ότι τα 2 ευρώ για σένα σημαίνουν 3 φρατζόλες φτηνό ψωμί για τα 3 παιδιά σου!!!! ΝΑΙ φίλοι μου είμαστε  ΚΛΑΨΙΑΡΗΔΕΣ!!!!! Εγώ βαρέθηκα την κλάψα απο μικρός και μια ζωή παλεύω να μην κλαίω και να λέω "Δόξα τον θεό"... ΑΛΛΑ ΓΑΜΩΤΟ τώρα βαρέθηκα και να παλεύω.... Βαρέθηκα να μην ασχολείται κανένας με τίποτα και αυτοί που ασχολούνται να είναι οι άθλιοι που ξέρουν να λένε τα τράγουδια έξω απο τον χορό!!!! ΗΛΙΘΙΑ ΑΤΑΚΑ και απίστευτα εγωιστική... Πας ο βλάκας να βοηθήσεις κάποιον που χτύπισε με το αμάξι και έσπασε το πόδι του και αντι να του πείς "Πωπω ρε φίλε πρέπει να πονάς πολύ έτσι; και καταστράφηκε και το όχημα να πάρει..." αποφάσισες να είσαι πιο ήπιος να του ανεβάσεις λίγο το ηθικό και λες "Ρε μεγάλε σιγά που πονάς, σε δύο βδομάδες θα πάμε για 5χ5" και παίρνεις την τέλεια απάντηση "ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΟΡΟ ΠΟΛΛΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΞΕΡΕΙ".... Όσους το λένε αυτό κανονικά βγάζεις επιτόπου την μάσκα του Jigsaw απο το saw και λές με βλέμμα γεμάτο χαρά "I want to play a game, Live or die, make your choice."....! Για όλους εσάς λοιπόν που έχετε προβλήματα σας ενημερώνω ότι και εγώ έχω προβλήματα όμως κάθομαι και σας ακούω και σας δίνω και μία συμβουλή η οποία προφανός είναι βασισμένη στην ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ και όχι την δικιά σας άποψη επι του θέματος!!! Αν αυτή την συμβουλή απλά την απορίπτεται τότε είστε εγωιστές και απλοί καλοπερασάκηδες που η μαμά σας με πολύ ζήλο σας έμαθε να τα έχετε καλά μόνο με όποιον λέει πως έχετε δίκαιο.....! Τελικά μπορείτε να είστε σίγουροι για ένα πράγμα ακόμα και αν είμαι έξω απο τον χωρό εγώ θα δω πολλούς χορούς στην ζωή μου γιατί προχωράω συνεχώς ακούγοντας και διυλίζοντας με καλή πρόθεση τις γνώμες των γύρω μου σε αντίθεση με εσάς που μια ζωή θα χορεύετε το ίδιο τροπάριο το οποίο μάλιστα ήδη εδώ και καιρό έχετε βαρεθεί!!!!!!! Τι λέτε τελικά δεν είστε αστείοι;;; Ποιός θα χόρευε ένα ρυθμό που τον στεναχωρεί χωρίς να προσπαθεί ούτε στο ελάχιστο να τον αλλάξει ή να φύγει απο την πίστα;;; Αν όμως αναζητούσατε ανθρώπους να διαφωνούν μαζί σας σίγουρα θα είχατε ελπίδα να εξελιχθείτε και να ξεφύγετε απο τα προβλήματα σας. Αλλά με μοναδικόυς σας φίλους τους αυλικούς και κόλακες σας δεν θα πάτε πουθενά...! Μια μεγάλη αγάπη έχω απο τότε που πήγαινα σχολείο είναι το πόστερ που ήταν κολλημένο στον τοίχο του δημοτικού μας ακριβώς πίσω απο την θέση που στεκόνταν ο διευθυντής στην προσευχή... Το ποστερ έγραφε: ΟΠΟΙΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΣΥΛΛΟΓΑΤΕ, ΣΥΛΛΟΓΑΤΕ ΚΑΛΑ... Από μένα λοιπόν έναν άνθρωπο που εύκολα πνίγεται σε μια κουταλιά νερό, πάρτε μία συμβούλη και αφήσετε το μυαλό σας να σκεφτεί ελεύθερο απο κακίες, εγωισμούς και οτιδήποτε άλλο σας περιορίζει μήπως και δείτε γύρω σας τί γίνεται για να σταματήσετε επιτέλους την κλάψα και να προχωρήσετε....!


ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΛΥΣΗ, ΟΤΑΝ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΤΗΝ ΛΥΣΗ ΑΠΛΑ ΔΟΚΙΜΑΣΕ ΤΗΝ ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΔΙΠΛΑΝΟΥ ΣΟΥ!!! ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ.....

( ΤΙΜΟΝ LION KING 3 )  

Ήθελα πολύ καιρό να γράψω για την φάρα του εργοδότη που είτε εγώ είτε φίλοι και γνωστοί στην ηλικία μου πρωτοσυναντήσαμε και αναγκαστήκαμε να επιβιώσουμε μαζί τους... Όμως τελικά δεν θα γράψω για αυτούς, θα γράψω μια πιο ενδιαφέρουσα φάρα για τους νέους εργαζόμενους που είναι ΚΟΥΤΟΡΝΙΘΙΑ και για αυτούς που είναι "ΚΟΥΤΟΡΝΙΘΙΑ"... Τα ΚΟΥΤΟΡΝΙΘΙΑ απλά παρακαλάνε για δουλειά και επειδή ακριβώς δεν βοηθάει το μυαλό τους δυσκολεύονται να βρούνε φυσικά αν πετύχεται ΚΟΥΤΟΡΝΙΘΙ με προυπηρεσία ετοιμαστείτε να σας ρουφήξει το αίμα ζητώντας τέτοιο μισθό που ούτε στα όνειρα του δεν αξίζει να παίρνει. Ο λόγος είναι ότι οντας χαζούλης οι γνώσεις που παίρνεις μετά απο ένα χρόνο δουλειά σε σοβαρή εταιρία σου φαίνονται γιγάντιες και κάπου εκεί μπερδεύονται τα ΚΟΥΤΟΡΝΙΘΙΑ και ζητάνε τον ουρανό με τα αστρα... Για παράδειγμα σκεφτέιτε γραμματεία να ζητάει 1400 Ευρά...! Όμως το πιό ωραίο είναι τα "ΚΟΥΤΟΡΝΙΘΙΑ" με εισαγωγικά διπλά και τρίδιπλα!! Πρόκειτε για ανθρώπους που το μόνο πράγμα που έμαθαν να κάνουν είναι να νομίζουν ότι μπορούν!!! ΟΧΙ παλικάρια ΔΕΝ μπορείτε!!! Είναι ως επι το πλήστον πανέξυπνα άτομα τα οποία φροντίζουν να ωραιοποιούν αυτό που κάνουν, στη συνέχεια το μεγενθύνουν και τέλος να το πουλάνε για χρυσάφι... Φίλε μου που νομίζεις ότι είσαι καλά στη δουλειά που είσαι και ότι μπορείς να το φωνάζεις γενικώς σε ενημερώνω ότι υπάρχουν σοβαρές διαφορές σε κάποια πράγματα... Μπορεί όντως να έχεις βρει την τέλεια δουλεία χτίστη αλλά ποτέ δεν θα γίνεις αρχιτέκτονας γιατί ΔΕΝ μπορείς ή τουλάχιστον δεν μου έδειξες να μπορείς ψάχνοντας για μιά δουλειά ως noob αρχιτεκτονάκι!!!! Αν λοιπόν θες να με πείσεις ότι σπούδασες αρχιτέκτονας και είσαι ευχαριστημένος με την δουλειά του χτίστη η απάντηση μου είναι ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΩ...! Τραβάτε λοιπόν καθένας απο εσάς να ασχοληθείτε με όσα εγώ κάποτε ξέρναγα μόνο που τα άκουγα και θα χαίρομαι να είστε ευτυχισμένοι με την δουλειά σας αλλά μην μου λέτε οτι μπορείτε ούτε οτι αξίζετε λεφτά και αξιώματα!!! Το ΜΠΟΡΩ πρέπει να το αποδικνύεις καθημερίνα και αυτό γίνετε μόνο αν μειωθεί στο ελάχιστο ο αριθμός των φορών που θα συμβιβαστείτε στο παραμύθι σας...!Σας γράφω όλα αυτά για να σας πω ότι για κάθε ένα "κουτορνίθι", για κάθε έναν απο αυτούς που αμέσως καταλαβαίνετε ότι απλά ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να σας αγγίξουν ούτε στο δαχτυλάκι σας αλλά πουλάνε μούρη αξίζει να παλεύετε για να μην βρεθεί ποτέ ανώτερος σας...  Αν όμως κάτι πάει στραβά και τον πετύχετε ιεραρχικά καλύτερο απο εσάς σε κάποια εταιρία καλό κουράγιο τα δύσκολα θα είναι μπροστά σας...

 

 

  Έχοντας βάλει την ζωή μου σε μία τάξη άρχισα τα ταξιδάκια έτσι την προηγούμενη βδομάδα πήγα Σαββατοκύριακο στην Θεσσαλονίκη.... Όμορφα τα ταξίδια αλλά ειλικρινά είναι κρίμα να κοστίζει πιο ακριβά η διαδρομή απ' ότι η διαμονή... Δεν είμαι κλαψιάρης σε ότι αφορά τα λεφτά αλλά αυτό που ζούμε είναι άνω ποταμών! ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ σε ένα δρόμο που ενώνει την Αθήνα (Πρωτεύουσα) με την Θεσσαλονίκη (υποτιθέμενη Συμπρωτεύουσα) να με χρεώνει 8 φορές διόδια!!! ΕΛΕΟΣ δεν είμαι αντίθετος με τα διόδια άλλωστε παντού στο σύμπαν οι μεγάλοι δρόμοι έχουν διόδια και ουσιαστικά πληρώνονται από τους πολίτες και η κατασκευή και η συντήρηση αλλά 18 ευρώ διόδια για μία διαδρομή είναι ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ πολλά... Όμως εδώ που τα λέμε το μεγαλύτερο κλέψιμο είναι από την απέναντι πλευρά της Ελλάδας όπου η "μεγάλη" κατασκευαστική "Ολυμπία οδός" μας χρεώνει εδώ και καμιά δεκαετία για ένα έργο που πρόκειται να υλοποιηθεί στο μέλλον... Δηλαδή πληρώνω διόδια για να μπω στην Πατρών - Κορίνθου  έναν από τους πιο επικίνδυνους δρόμους έτσι ώστε όταν με το καλό χορτάσουν από βίλες και κότερα όλοι όσοι εμπλέκονται να φτιάξουν και τον δρόμο ή στην καλύτερη περίπτωση να θυσιαστεί κανένα λεωφορείο με παιδιά ή γερόντια (για μένα δεν έχει διαφορά) για να φιλοτιμηθούν να επισπεύσουν όπως έγινε στο πέταλο του μαλιακού.... Καλό ταξίδι σε όσους το παίρνουν απόφαση να δραπετεύσουν από την καθημερινότητα και με γεμάτα πορτοφόλια μάγκες οι δρομογδύτες καραδοκούν!!!!! 

       

 

Μεγάλη μέρα η σημερινή για πολλούς λόγους... Καταρχήν αυτό το ποστ είναι το πρώτο με ουσία μετά την δίμηνη ανάπαυλα, δεύτερον είναι το πρώτο άρθρο μου με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, τρίτον πιστεύω ότι είναι το τελευταίο άρθρο κλάψας μιας και από αύριο όπως προεκλογικά μας έταξαν πιστεύω ότι ΟΛΑ θα διορθωθούν και αυτό το Blog δεν θα έχει πλέον λόγω ύπαρξης....! Σήμερα θα γράψω για την ανεργία!!! Όλοι κλαίγονται σε αυτή την χώρα ότι υπάρχει πολύ ανεργία και μένουν πτυχιούχοι χωρίς δουλειά και δεν υπάρχουν θέσεις και όλα τα συναφή... ΣΥΜΦΩΝΩ λοιπόν όταν ανοίγουν θέσεις σε πανεπιστήμια τα οποία στήθηκαν για να είναι όλες οι μανάδες περήφανες για τον ιχθυολόγο, αστροφυσικό, γενετιστή, κλωστοϋφαντουργό μορφωμένο παιδί τους, τότε δημιουργούνται άνεργοι πτυχιούχοι!!! ΟΧΙ όμως δεν συμφωνώ ότι το κράτος μπορεί να βρει δουλειά σε καμία 200ρια τρελούς οινολόγους!! Για μένα απλά δεν έπρεπε να τους δημιουργήσει χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι το ένα λάθος θα το επεκτείνει δημιουργώντας ανύπαρκτες ανάγκες για να εργαστούν οι κάθε είδους σπουδασμένοι... Όμως υπάρχει ακόμα μία κατηγορία ανθρώπων που είναι οι αθλιότεροι των αθλίων αυτοί που έχουν δυνατά χαρτιά στα χέρια τους και βαριούνται να δουλεύουν οπότε μένουν σχεδόν εσκεμμένα άνεργοι και γκρινιάρηδες!!! Μιλάω για κάτι προγραμματιστές, μικροβιολόγους, δικηγόρους και λοιπούς που βγαίνοντας από την σχολή απαιτούν τετραψήφιο μισθό και φυσικά μένουν άνεργοι γιατί κανείς δεν τους εμπιστεύεται... Όλα αυτά σας τα λέω γιατί φέτος το καλοκαίρι έψαξα δουλειά και ομολογούμενος είδα για ακόμα μια φορά ότι όποιος έχει ένα σοβαρό χαρτί και θέλει να δουλέψει θα τα καταφέρει!!! Επίσης εκεί που δουλεύω τώρα αναζητάν γραμματεία και εντυπωσιάστηκα με τις τύπισσες που ήρθαν και ζητούσαν κέρατα για να εργαστούν ως γραμματείς....! Αρκεί λοιπόν να μην ζει κανείς σε κάποιο παράλληλο ιδεατό σύμπαν νομίζοντας ότι θα κάνει χάρη στον εργοδότη του που θα εργαστεί για αυτόν όπως κάνει την χάρη στη μαμά του και πάει τα σκουπίδια στον κάδο για να βρει δουλειά.... Τώρα για όλους εσάς που σπουδάζεται σε περίεργες σχολές στο Μεσολόγγι (που πολύ το συμπαθώ και τυχαία ανέφερα) ή σε τίποτα τελειωμένες εργασιακά αλλά απόλυτα σεβαστές επιστημονικά σχολές τύπου μαθηματικά φυσικές, σας εύχομαι καλό κουπί αλλά δεν σας φταίει κανένας εσείς επιλέξατε τι θα σπουδάσετε!!!!